അല്‍ മുത്വഫ് ഫിഫീന്‍

സൂക്തങ്ങള്‍: 36

നാമം

وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفين എന്ന പ്രഥമ സൂക്തത്തില്‍നിന്ന് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടതാണ് ഈ നാമം.

അവതരണകാലം

ഇത് പ്രവാചകന്റെ മക്കാജീവിതത്തിലെ ആദ്യനാളുകളില്‍, മക്കാനിവാസികളുടെ മനസ്സില്‍ പരലോകവിശ്വാസം ഉറപ്പിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി തുടര്‍ച്ചയായി അവതരിച്ച സൂറകളിലൊന്നാണെന്ന് പ്രതിപാദനശൈലിയില്‍നിന്നും ഉള്ളടക്കത്തില്‍നിന്നും സ്പഷ്ടമാകുന്നു. മക്കക്കാര്‍ നിരത്തുകളിലും തെരുവുകളിലും സഭകളിലുമെല്ലാം മുസ്‌ലിംകളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാനും അവരെ പരിഹസിക്കാനും നിന്ദിക്കാനും തുടങ്ങിയ കാലത്താണ് ഇതവതരിച്ചത്. എന്നാല്‍, അന്ന് കൈയേറ്റങ്ങളും അക്രമമര്‍ദനങ്ങളും ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ചില വ്യാഖ്യാതാക്കള്‍ ഈ സൂറ മദനിയാണെന്ന് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇബ്‌നു അബ്ബാസില്‍നിന്നുള്ള ഒരു നിവേദനമാണാ തെറ്റുധാരണക്കാധാരം. അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു: നബി(സ) മദീനയില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ അവിടെ അളവുതൂക്കങ്ങളില്‍ കൃത്രിമം കാണിക്കുന്ന രോഗം മൂര്‍ച്ഛിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ അല്ലാഹു وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفين അവതരിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ ജനങ്ങള്‍ സത്യസന്ധമായി അളക്കാനും തൂക്കാനും തുടങ്ങി (നസാഇ, ഇബ്‌നു മാജ, ഇബ്‌നു മര്‍ദവൈഹി, ഇബ്‌നു ജരീര്‍, ബൈഹഖി- 'ശുഅ്ബുല്‍ ഈമാന്‍'). എന്നാല്‍, നാം സൂറ അദ്ദഹ്‌റിന്റെ ആമുഖത്തില്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടുള്ളതുപോലെ, ഏതെങ്കിലും സംഭവത്തില്‍ പ്രസക്തമാകുന്ന ഒരു ഖുര്‍ആന്‍ സൂക്തത്തെക്കുറിച്ച് അത് ആ സംഭവത്തില്‍ അവതരിച്ചതാണെന്നു പറയുക സ്വഹാബത്തിന്റെയും താബിഇകളുടെയും ഒരു പൊതുരീതിയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇബ്‌നു അബ്ബാസിന്റെ നിവേദനത്തില്‍നിന്ന് സ്ഥാപിതമാകുന്നത് ഇത്രമാത്രമാകുന്നു: ഹിജ്‌റക്കുശേഷം മദീനയില്‍ ഈ അധര്‍മം നടമാടുന്നതു കണ്ട നബി(സ) അവരെ ഈ സൂറ കേള്‍പ്പിക്കുകയും അവരുടെ നടപടി സംസ്‌കരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഉള്ളടക്കം

പരലോകമാണ് ഈ സൂറയുടെ പ്രമേയം. ആദ്യത്തെ ആറു സൂക്തങ്ങളില്‍, വ്യാപാരപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലേര്‍പ്പെടുന്ന ആളുകളില്‍ ധാരാളമായി നടമാടിയിരുന്ന കാപട്യത്തെ വിമര്‍ശിക്കുകയാണ്. അവര്‍ മറ്റുള്ളവരില്‍നിന്നു സ്വീകരിക്കുമ്പോള്‍ കൃത്യമായി അളന്നും തൂക്കിയും സ്വീകരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍, മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കൊടുക്കുകയാണെങ്കില്‍ അളവുതൂക്കങ്ങളില്‍ ഒരു വിധത്തിലല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരു വിധത്തില്‍ കമ്മി ചെയ്‌തേ കൊടുക്കൂ. സമൂഹത്തില്‍ നടമാടിയിരുന്ന അനേകം ജീര്‍ണതകളിലൊന്നാണിത്. അതിന്റെ നികൃഷ്ടത ആര്‍ക്കും നിഷേധിക്കാനാവില്ലായിരുന്നു. ഒരു ഉദാഹരണമെന്ന നിലയില്‍ ഖുര്‍ആന്‍ പറയുകയാണ്: പരലോകബോധമില്ലാത്തതിന്റെ ഫലമാണിത്. ഒരുനാള്‍ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പില്‍ ചെന്നുനില്‍ക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും അവിടെ അണപൈ കണക്കു ബോധിപ്പിക്കേണ്ടിവരുമെന്നുമുള്ള ബോധമില്ലാത്തേടത്തോളം കാലം ആളുകള്‍ക്ക് ഇടപാടുകളില്‍ തികഞ്ഞ സത്യസന്ധതയും നീതിയും കൈക്കൊള്ളാനാവില്ല. ഒരുവന്‍ സത്യസന്ധതയാണ് 'നല്ല നയം' എന്ന് കരുതി ചില ചെറിയ ചെറിയ ഇടപാടുകളില്‍ വിശ്വസ്തതയും നീതിയും പാലിച്ചാല്‍ത്തന്നെ, കാപട്യവും വഞ്ചനയുമനുവര്‍ത്തിക്കലാണ് 'പ്രയോജനകരമായ നയം' എന്നു തെളിയുന്നേടത്ത് അവന്ന് സത്യസന്ധതയും നീതിയും കൈക്കൊള്ളാനാവില്ല. മനുഷ്യനില്‍ സത്യവും സ്ഥായിയുമായ വിശ്വസ്തതയും നീതിബോധവും ഉളവാകുന്നുവെങ്കില്‍ അത് ദൈവവിശ്വാസത്തില്‍നിന്നും രൂഢമായ പരലോകബോധത്തില്‍നിന്നും മാത്രമേ ഉളവാകൂ. എന്തുകൊണ്ടെന്നാല്‍, ഈ അവസ്ഥയില്‍ വിശ്വസ്തത അയാള്‍ക്ക് ഒരു 'പോളിസി'യല്ല, 'കടമ'യാണ്. അയാള്‍ അതില്‍ നിലകൊള്ളുക എന്നത് അത് ഭൗതികജീവിതത്തില്‍ പ്രയോജനപ്രദമാണോ പ്രയോജനരഹിതമാണോ എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന പ്രശ്‌നമല്ല. ധര്‍മങ്ങളും പരലോകവിശ്വാസവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഈവിധം മനസ്സില്‍ തറയ്ക്കുന്ന രീതിയില്‍ വ്യക്തമാക്കിയ ശേഷം 7 മുതല്‍ 17 വരെ സൂക്തങ്ങളില്‍ പറയുന്നു: ദുര്‍വൃത്തരുടെ കര്‍മാവലി നേരത്തേതന്നെ കേഡികളുടെ പട്ടികയില്‍ (Black List) ഉള്‍പ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. പരലോകത്ത് അവര്‍ ഭയങ്കരനാശം നേരിടേണ്ടിവരും. തുടര്‍ന്ന് 18 മുതല്‍ 28 വരെ സൂക്തങ്ങളില്‍ സജ്ജനങ്ങളുടെ ശുഭപരിണതി വിശദീകരിക്കുന്നു. അവരുടെ കര്‍മാവലി വിശിഷ്ട ജനങ്ങളുടെ പട്ടികയിലാണ് ചേര്‍ക്കുന്നതെന്നും അതിനുവേണ്ടി ദൈവസാമീപ്യം സിദ്ധിച്ച മലക്കുകള്‍ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. അവസാനമായി, വിശ്വാസികളെ സമാശ്വസിപ്പിക്കുകയാണ്. അതോടൊപ്പം ധിക്കാരികളെ ഇപ്രകാരം താക്കീതുചെയ്യുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു: ഇന്നു വിശ്വാസികളെ നിന്ദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവര്‍ അന്ത്യനാളില്‍ സ്വന്തം നടപടിയുടെ കടുത്ത ദുഷ്ഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും. അന്ന് ഈ വിശ്വാസികള്‍ ആ പാപികളുടെ ദുരന്തം നേരില്‍ക്കണ്ട് കണ്‍കുളിര്‍ക്കും.