യാസീന്‍

സൂക്തങ്ങള്‍: 33-36

വാക്കര്‍ത്ഥം

ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമിതാ = وَآيَةٌ
ഈ ജനത്തിന് = لَّهُمُ
ഭൂമി = الْأَرْضُ
നിര്‍ജീവമായ = الْمَيْتَةُ
നാം അതിന് ജീവന്‍ നല്‍കി = أَحْيَيْنَاهَا
നാം ഉല്‍പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു = وَأَخْرَجْنَا
അതില്‍ നിന്ന് = مِنْهَا
ധാന്യം = حَبًّا
എന്നിട്ട് അതില്‍ നിന്ന് = فَمِنْهُ
അവര്‍ തിന്നുന്നു = يَأْكُلُونَ
നാം ഉണ്ടാക്കി = وَجَعَلْنَا
അതില്‍ = فِيهَا
തോട്ടങ്ങള്‍ = جَنَّاتٍ
ഈത്തപ്പനയുടെ = مِّن نَّخِيلٍ
മുന്തിരിയുടെയും = وَأَعْنَابٍ
നാം ഒഴുക്കുകയും ചെയ്തു = وَفَجَّرْنَا
അതില്‍ = فِيهَا
അരുവികള്‍ = مِنَ الْعُيُونِ
അവര്‍ തിന്നാന്‍ വേണ്ടിയാണിത് = لِيَأْكُلُوا
അതിന്റെ പഴങ്ങള്‍ = مِن ثَمَرِهِ
അതിനെ അധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല = وَمَا عَمِلَتْهُ
അവരുടെ കൈകള്‍ = أَيْدِيهِمْۖ
എന്നിരിക്കെ അവര്‍ നന്ദി കാണിക്കുന്നില്ലേ = أَفَلَا يَشْكُرُونَ
എത്ര പരിശുദ്ധന്‍ = سُبْحَانَ
സൃഷ്ടിച്ച = الَّذِي خَلَقَ
ഇണകളായി = الْأَزْوَاجَ
എല്ലാറ്റിനേയും = كُلَّهَا
മുളപ്പിക്കുന്നവയില്‍ = مِمَّا تُنبِتُ
ഭൂമി = الْأَرْضُ
അവരുടെ സ്വന്തം വര്‍ഗങ്ങളിലും = وَمِنْ أَنفُسِهِمْ
അവര്‍ക്കറിയാത്ത മറ്റു വസ്തുക്കളിലും = وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ

وَآيَةٌ لَّهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ﴿٣٣﴾ وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّاتٍ مِّن نَّخِيلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ ﴿٣٤﴾لِيَأْكُلُوا مِن ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ﴿٣٥﴾ سُبْحَانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٦﴾

(33-36) 26 ഈ ജനത്തിനൊരു ദൃഷ്ടാന്തമത്രെ നിര്‍ജീവമായ ഭൂമി.27 നാം അതിനെ സജീവമാക്കുകയും അതില്‍നിന്ന് ധാന്യങ്ങള്‍ ഉല്‍പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അതാണ് ഇവര്‍ ആഹരിക്കുന്നത്. നാം അതില്‍ ഈന്തപ്പനയുടെയും മുന്തിരിയുടെയും തോട്ടങ്ങളുണ്ടാക്കി. അതിനടിയില്‍ നീരുറവകള്‍ പ്രവഹിപ്പിച്ചു-- ഇവര്‍ അതിന്റെ ഫലം തിന്നാന്‍. ഇതൊന്നും ഇവര്‍ സ്വകരങ്ങളാല്‍ സൃഷ്ടിച്ചതല്ലല്ലോ.28എന്നിരിക്കെ, ഇവര്‍ നന്ദി കാണിക്കാത്തതെന്ത്?29 ഭൂമിയില്‍ മുളക്കുന്ന സസ്യങ്ങളിലും ഇവരുടെ (മനുഷ്യരുടെ) തന്നെ വര്‍ഗത്തിലും ഇവര്‍ക്കറിഞ്ഞുകൂടാത്ത മറ്റെല്ലാ വര്‍ഗങ്ങളിലും ഇണകളെ സൃഷ്ടിച്ചവന്‍30 എത്രയും പരിശുദ്ധനാകുന്നു31 .

=======

26. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ഖണ്ഡികകളില്‍ മക്കയിലെ അവിശ്വാസികള്‍ നബി(സ)യുടെ നേരെ അവലംബിച്ചിരുന്ന അവിശ്വാസത്തെയും സത്യനിഷേധത്തെയും അധിക്ഷേപിക്കുകയായിരുന്നു. ഇനിമുതല്‍ അവരും നബി(സ)യും തമ്മിലുള്ള വടംവലിയുടെ മൂലകാരണമായ തര്‍ക്കവിഷയത്തിലേക്കാണ് കടക്കുന്നത്; അഥവാ നബി(സ) സമര്‍പ്പിക്കുകയും സത്യനിഷേധികള്‍ തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്യുന്ന ഏകദൈവ സിദ്ധാന്തത്തിലേക്കും പരലോക വിശ്വാസത്തിലേക്കും. ഇവ്വിഷയകമായി ദൃഷ്ടാന്തങ്ങള്‍ അടിക്കടി എടുത്തുകാണിച്ച്, ബുദ്ധി ഉപയോഗിക്കുകയും ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്യാനായി ജനങ്ങളോടാഹ്വാനം ചെയ്യുകയാണ്. നോക്കുക, ആര്‍ക്കും കാണാവുന്നവിധം നിങ്ങളുടെ കണ്‍മുമ്പില്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ പ്രാപഞ്ചിക പ്രതിഭാസങ്ങള്‍, ഈ പ്രവാചകന്‍ നിങ്ങളുടെ മുമ്പില്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്ന യാഥാര്‍ഥ്യത്തിലേക്ക് വ്യക്തമായും വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നില്ലേ?

27. അതായത്, ഏകദൈവത്വം മാത്രമാണ് സത്യമെന്നും ബഹുദൈവത്വം തികച്ചും അടിസ്ഥാനരഹിതമാണെന്നുമുള്ള വസ്തുതക്ക് അത് ദൃഷ്ടാന്തമാണെന്നര്‍ഥം.

28. 'അവയുടെ ഫലങ്ങളില്‍നിന്നും അവരുടെ കരങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയതില്‍നിന്നും അവര്‍ ഭക്ഷിക്കുവാന്‍' എന്നും ഈ വാക്യത്തിന് അര്‍ഥം പറയാം. അപ്പോള്‍ പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളില്‍നിന്ന് ജനങ്ങള്‍ പാകപ്പെടുത്തിയെടുക്കുന്ന ഭക്ഷ്യപദാര്‍ഥങ്ങളാണുദ്ദേശ്യം. അപ്പം, അച്ചാര്‍, ചട്‌നി പോലുള്ള അസംഖ്യം സാധനങ്ങള്‍ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.

29. ഈ ചെറുവാക്യങ്ങളില്‍ ഭൂമിയിലെ സസ്യോല്‍പാദന പ്രക്രിയ തെളിവായി സമര്‍പ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്. മനുഷ്യന്‍ രാപ്പകല്‍ ഈ ഭൂമിയിലെ ഉല്‍പന്നങ്ങള്‍ ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതൊരു സാധാരണ സംഭവം മാത്രമായേ അവര്‍ കണക്കാക്കുന്നുള്ളൂ. എന്നാല്‍, അശ്രദ്ധയുടെ തിരശ്ശീല തട്ടിമാറ്റി, ആഴത്തില്‍ ദൃഷ്ടിയോടിക്കുന്നപക്ഷം അവന്ന് കാര്യം മനസ്സിലാകും. ഈ മണ്‍തലത്തില്‍ പച്ചപ്പട്ടുടുത്ത് പരന്നുകിടക്കുന്ന കൃഷിയിടങ്ങളും വൃക്ഷനിബിഡമായ തോപ്പുകളും ഉണ്ടാകുന്നതും അവക്കിടയിലൂടെ അരുവികളും ആറുകളും ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും ഒരു തമാശയൊന്നുമല്ലെന്ന് അപ്പോഴവന്ന് ബോധ്യപ്പെടും. അവയൊന്നുംതന്നെ സ്വയം ഉണ്ടായിപ്പോകുന്നതല്ലെന്നും മറിച്ച്, അവയുടെയെല്ലാം പിന്നില്‍ അതിമഹത്തായ ഒരു യുക്തിയും ശക്തിയും രക്ഷാകര്‍തൃത്വവും സദാ പ്രവര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടെന്നും കാണാന്‍ കഴിയും. ഭൂമിയുടെ യാഥാര്‍ഥ്യം എന്താണെന്ന് ഒന്ന് ചിന്തിച്ചുനോക്കുക. അതിന്റെ നിര്‍മിതിയിലടങ്ങിയിട്ടുള്ള പദാര്‍ഥങ്ങളില്‍ സ്വയം വളര്‍ന്നു വികസിക്കാനുള്ള ഒരു ശക്തിയുമില്ല. ഈ പദാര്‍ഥങ്ങളെല്ലാം ഒന്നൊന്നായി എടുത്തുനോക്കിയാലും എല്ലാവിധ മിശ്രണങ്ങളും നടത്തിയ ശേഷം പരിശോധിച്ചാലും അവ തീരേ വികാസശൂന്യവും ജൈവലക്ഷണവുമില്ലാത്തതുമാണെന്നു കാണാം. അപ്പോള്‍ ജീവനില്ലാത്ത മണ്ണില്‍നിന്ന് സസ്യോല്‍പന്നങ്ങളുടെ ജീവിതം ഉടലെടുത്തതെങ്ങനെ എന്നതാണ് പ്രശ്‌നം. അതേപ്പറ്റി നിങ്ങള്‍ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ ചില വലിയ കാരണങ്ങളുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്താം. അവ മുന്‍കൂട്ടി സജ്ജീകൃതമായിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഈ ജീവന്‍ ഒരിക്കലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമായിരുന്നില്ല. ഒന്നാമതായി, ഭൂമിയിലെ ചില പ്രത്യേക ഭാഗങ്ങളില്‍ മണ്ണിന്റെ മുകള്‍ത്തട്ടില്‍ സസ്യങ്ങള്‍ക്ക് ആഹാരമാകാന്‍ പാകത്തിലുള്ള വളരെയേറെ പദാര്‍ഥങ്ങള്‍ അടങ്ങിയ ഒരു മണ്ഡലം ഒരുക്കപ്പെട്ടു. സസ്യങ്ങളുടെ വേരുകള്‍ പടര്‍ന്ന് ആഹാരം വലിച്ചെടുക്കാന്‍ പറ്റുന്ന രൂപത്തില്‍ പ്രസ്തുത ഉപരിമേഖലയെ മൃദുലമാക്കുകയും ചെയ്തു. രണ്ടാമതായി, പ്രസ്തുത ആഹാരപദാര്‍ഥങ്ങള്‍ വെള്ളത്തില്‍ ലയിക്കുകയും സസ്യങ്ങളുടെ വേരുകള്‍ക്ക് അവ വലിച്ചെടുക്കാന്‍ സാധിക്കുകയും ചെയ്യാന്‍വേണ്ടി ഭൂമിയില്‍ വിവിധ രൂപങ്ങളില്‍ ജലസഞ്ചാരത്തിനുള്ള ഏര്‍പ്പാടുകള്‍ ചെയ്തു. മൂന്നാമതായി, അന്തരീക്ഷത്തില്‍ വായു സജ്ജീകരിച്ച് അത് മുകളില്‍നിന്നുള്ള വിപത്തുകളില്‍നിന്ന് ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുകയും മഴ വര്‍ഷിക്കുന്നതിന് കാരണമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. കൂടാതെ സസ്യങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിനും വളര്‍ച്ചക്കും അനിവാര്യമായ വാതകങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു നാലാമതായി, സസ്യങ്ങള്‍ക്ക് ആവശ്യമായ അനുപാതത്തില്‍ ഊഷ്മാവും അനുയോജ്യമായ തോതില്‍ മഴയും സിദ്ധിക്കുന്ന രൂപത്തില്‍ സൂര്യനും ഭൂമിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ക്രമപ്പെടുത്തി. അസംഖ്യം ചെറുകാരണങ്ങളുടെ സമുച്ചയങ്ങളായ ഈ നാല് മുഖ്യകാരണങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതോടെ സസ്യോല്‍പാദനത്തിനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടായിത്തീര്‍ന്നു. അനുകൂലമായ ഈ സാഹചര്യങ്ങള്‍ ഒരുക്കിയശേഷം സസ്യങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. മാത്രമല്ല, അനുയോജ്യമായ ഭൂമിയും വെള്ളവും വായുവും കാലാവസ്ഥയും ലഭ്യമാകുമ്പോള്‍ സസ്യജീവന്‍ തുടിക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ അവയോരോന്നിന്റെയും ബീജവും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. കൂടാതെ, ഓരോ ഇനത്തിലും പെട്ട ബീജങ്ങളില്‍നിന്ന് അതേ ഇനത്തിലുള്ള ചെടികള്‍തന്നെ, അവയുടെ മുഴുവന്‍ ഗുണങ്ങളോടെ ജനിക്കുന്നതിനുള്ള വ്യവസ്ഥയും ചെയ്തുവെച്ചു. ഇതിനെല്ലാം പുറമെ, പത്തോ നൂറോ മാത്രമല്ല, എണ്ണമറ്റ വിവിധതരം സസ്യവര്‍ഗങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുകയും അവയെല്ലാം പിന്നീട് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാന്‍ പോകുന്ന വിവിധതരം ജീവികള്‍ക്കും മനുഷ്യര്‍ക്കും ഭക്ഷണം, ഔഷധം, വസ്ത്രം തുടങ്ങിയ അസംഖ്യം ആവശ്യങ്ങള്‍ നിറവേറ്റാന്‍ പര്യാപ്തമാക്കുകയും ചെയ്തു. സസ്യങ്ങളില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ പ്രസ്തുത ആവശ്യങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തീകരിക്കപ്പെടുമായിരുന്നില്ല. വിസ്മയാവഹമായ ഈ വ്യസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്ന ഏത് വ്യക്തിയുടെയും മനസ്സ് അവന്‍ പക്ഷപാതത്തിലും ശാഠ്യബുദ്ധിയിലും അകപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ഇതൊന്നും സ്വയമങ്ങ് ഉണ്ടായിത്തീരുക സാധ്യമല്ലെന്ന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നതാണ്. ഇതില്‍ യുക്തിസഹമായ ഒരാസൂത്രണത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനം വ്യക്തമായും കാണാം. വെള്ളം, വായു, കാലാവസ്ഥ എന്നിവ സസ്യലതാദികള്‍ക്കനുസൃതമായും, സസ്യലതാദികള്‍ മൃഗങ്ങളുടെയും മനുഷ്യരുടെയും ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ചും അങ്ങേയറ്റം സൂക്ഷ്മമായും കണിശമായും സംവിധാനിച്ചിരിക്കുന്നത് പ്രസ്തുത ആസൂത്രണത്തിന്റെ ഫലമത്രെ. ഈ സമ്പൂര്‍ണമായ യോജിപ്പുകളെല്ലാം തികച്ചും യാദൃച്ഛികമായി രൂപംകൊള്ളുക സാധ്യമാണെന്ന് ബുദ്ധിയുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്നും സങ്കല്‍പിക്കാനാവുകയില്ല. കൂടാതെ ഇത് അനേകം ദൈവങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനഫലമല്ലെന്നതിനും ഇതേ വ്യവസ്ഥതന്നെ തെളിവത്രെ. അതെ, ഭൂമി, വെള്ളം, സൂര്യന്‍, സല്യലതാദികള്‍, ജീവജാലങ്ങള്‍, മനുഷ്യരാശി എന്നിവയുടെയെല്ലാം സ്രഷ്ടാവും സംരക്ഷകനുമായ ഏകദൈവത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥയാണിതെന്നു മാത്രമല്ല, അങ്ങനെ മാത്രമേ ആകാന്‍ നിര്‍വാഹമുള്ളൂ. ഇവയോരോന്നിനും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം ദൈവങ്ങളാണുള്ളതെങ്കില്‍ ഇത്ര സമഗ്രവും സൂക്ഷ്മവും അങ്ങേയറ്റം യുക്തിനിഷ്ഠവുമായ യോജിപ്പോടുകൂടിയ ഒരാസൂത്രണം രൂപംകൊള്ളുകയും കോടിക്കണക്കില്‍ വര്‍ഷങ്ങളായി ഇത്ര വ്യവസ്ഥാപിതമായി നിലനിന്നുവരുകയും ചെയ്യുകയെന്നത് എങ്ങനെ സങ്കല്‍പിക്കാന്‍ കഴിയും. ഏകദൈവത്വത്തിന് തെളിവായി ഈ ദൃഷ്ടാന്തം സമര്‍പ്പിച്ചശേഷം അല്ലാഹു ചോദിക്കുന്നു أَفَلاَ يَشْكُرُونَ (അവര്‍ നന്ദി കാണിക്കുന്നില്ലേ) എന്ന്. അഥവാ ഏതൊരു ദൈവം ഇത്രയേറെ സാധന സാമഗ്രികള്‍ അവരുടെ ജീവിതത്തിനുവേണ്ടി സജ്ജീകരിച്ചുവോ, അവന്ന് കൃതജ്ഞത കാണിക്കാതിരിക്കുകയും അവന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങളാസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് നന്ദി കാണിക്കുകയും ചെയ്യാന്‍മാത്രം കൃതഘ്‌നരും നന്ദിയില്ലാത്തവരുമാണോ അവര്‍? അവന്റെ മുന്നില്‍ തലകുനിക്കാതെ തങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി ഒരു പുല്‍ക്കൊടിപോലും സൃഷ്ടിക്കാത്ത വ്യാജദൈവങ്ങള്‍ക്കാണോ അവര്‍ സ്വയം സാഷ്ടാംഗപ്രണാമം ചെയ്യുന്നതെന്നര്‍ഥം.

30. ഇത് ഏകദൈവത്വത്തിനുള്ള മറ്റൊരു തെളിവുകൂടിയാണ്. മുമ്പ് പരാമര്‍ശിക്കപ്പെട്ട യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങളില്‍ ചിലതുദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് പറയുന്നതിങ്ങനെയാണ്: രാപ്പകല്‍ നിങ്ങള്‍ ദര്‍ശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയും എന്നാല്‍, ചിന്തിക്കുകയോ ആലോചിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ അവഗണിച്ചുകളയുകയും ചെയ്യുന്ന വസ്തുക്കള്‍ക്കുള്ളില്‍ യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങളിലേക്ക് വിരല്‍ചൂണ്ടുന്ന ധാരാളം ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുണ്ട്. സ്ത്രീയും പുരുഷനുമാകുന്ന ഇണ മനുഷ്യന്റെ ജന്മത്തിന് കാരണമാണല്ലോ. ജീവജാലങ്ങള്‍ ജനിക്കുന്നതും സ്ത്രീ-പുരുഷ സംഗമത്തില്‍നിന്നത്രെ. സസ്യലതാദികളിലും സ്ത്രീ-പുരുഷബന്ധത്തിന്റെ തത്ത്വമാണ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതെന്ന് മനുഷ്യന്നറിയാം. എന്തിനേറെ പറയുന്നു: നിര്‍ജീവമായ പദാര്‍ഥങ്ങളില്‍പോലും വിവിധ വസ്തുക്കളെ പരസ്പരം സന്ധിപ്പിച്ചാല്‍ വ്യത്യസ്ത വസ്തുക്കള്‍ ഉടലെടുക്കുന്നതായിക്കാണാം. പദാര്‍ഥങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനഘടനതന്നെ പോസിറ്റീവും നെഗറ്റീവുമാകുന്ന വൈദ്യുതശക്തിയുടെ പരസ്പര ബന്ധത്തിലധിഷ്ഠിതമത്രെ. പ്രപഞ്ചം മുഴുവന്‍ ഉദ്ഭവിക്കുന്നതിന് കാരണമായ ഈ ഇണചേര്‍ക്കല്‍പ്രക്രിയയില്‍ സൃഷ്ടിയിലടങ്ങിയ അതിമഹത്തായ യുക്തിയുടെ സൂക്ഷ്മവശങ്ങളും നിഗൂഢതകളും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നു. രണ്ട് ഇണകള്‍ക്കിടയിലാകട്ടെ, ആശ്ചര്യകരമായ യോജിപ്പുകള്‍ കാണപ്പെടുന്നു. ഇതെല്ലാം കേവലം യാദൃച്ഛിക സംഭവങ്ങളാണെന്ന് നിഷ്പക്ഷ ബുദ്ധിയുള്ള ഏതൊരാളും പറയുകയില്ല. അപ്രകാരംതന്നെ അസംഖ്യം ഇണകളെ സൃഷ്ടിച്ച് യുക്തിയുക്തം സംയോജിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് വ്യത്യസ്ത ദൈവങ്ങളായിരിക്കാമെന്ന വാദവും അംഗീകരിക്കുക സാധ്യമല്ല. ഇണകള്‍ തമ്മിലുള്ള യോജിപ്പും അവയുടെ പരസ്പര ബന്ധത്തില്‍നിന്ന് പുതിയ വസ്തുക്കള്‍ ജനിക്കുന്നതും സ്വന്തമായെടുത്താല്‍ത്തന്നെ സ്രഷ്ടാവിന്റെ ഏകത്വത്തിന്റെ വ്യക്തമായ തെളിവത്രെ.

31. അതായത്, എല്ലാവിധ ന്യൂനതകളില്‍നിന്നും പോരായ്മകളില്‍നിന്നും അവയുടെ ലാഞ്ഛനയില്‍ നിന്നും പരിശുദ്ധന്‍; എല്ലാ പിഴവുകളില്‍നിന്നും ദൗര്‍ബല്യങ്ങളില്‍നിന്നും മുക്തന്‍; പങ്കുകാരോ, സഹകാരികളോ ഉണ്ടാവുന്നതില്‍നിന്നും പരിശുദ്ധന്‍ എന്നു സാരം. ബഹുദൈവാരാധകരുടെ വിശ്വാസങ്ങളെ ഖണ്ഡിക്കുന്ന സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ പലേടത്തും ഈ പദങ്ങള്‍ പ്രയോഗിച്ചതായി കാണാം. അതിന് കാരണമുണ്ട്. ബഹുദൈവത്വപരമായ എല്ലാ സങ്കല്‍പങ്ങളും യഥാര്‍ഥത്തില്‍ അല്ലാഹുവിന്റെ മേല്‍ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ന്യൂനതയോ ദൗര്‍ബല്യമോ കുറവോ ആരോപിക്കലാണ്. അല്ലാഹുവിന് പങ്കുകാരെ സങ്കല്‍പിക്കുന്നതിന്റെ അര്‍ഥം, തന്റെ ദിവ്യത്വബാധ്യതകള്‍ സ്വന്തമായി നിര്‍വഹിക്കാന്‍ അല്ലാഹു യോഗ്യനല്ലെന്നോ, തന്റെ ദിവ്യത്വത്തില്‍ മറ്റാരെയെങ്കിലും കൂറുകൂട്ടാന്‍ അവന്‍ നിര്‍ബന്ധിതനാണെന്നോ ആ വാദക്കാരന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു എന്നത്രെ. അതല്ലെങ്കില്‍ മറ്റുചില അസ്തിത്വങ്ങള്‍ ദിവ്യത്വവ്യവസ്ഥയില്‍ സ്വയം കൈകടത്താന്‍ മാത്രം ശക്തരാവുകയും ദൈവം അവരുടെ കൈകടത്തലുകള്‍ സഹിക്കുകയും ചെയ്യുകയായിരിക്കണം. അല്ലെങ്കില്‍ മനുഷ്യരാജാക്കന്മാരെപ്പോലുള്ള ബലഹീനതകള്‍ ദൈവത്തിനും ഉണ്ടാവണം (മആദല്ലാഹ്!). അങ്ങനെ മന്ത്രിമാരും കൊട്ടാരസേവകരും സന്തതസഹചാരികളും രാജകുമാരന്മാരും രാജകുമാരികളുമടങ്ങുന്ന ഒരു വലിയ പരിവാരം അവനെ വലയംചെയ്യുകയും ദിവ്യത്വത്തിന്റെ വളരെയേറെ അധികാരങ്ങള്‍ അവര്‍ പങ്കിട്ടെടുക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കണം. അല്ലാഹുവെ സംബന്ധിച്ച് ഇത്തരം മൂഢസങ്കല്‍പങ്ങളൊന്നും മനസ്സിലില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ബഹുദൈവത്വ വിഭാവനംതന്നെ ഒരിക്കലും ഉദ്ഭവിക്കുമായിരുന്നില്ല. ബഹുദൈവ വിശ്വാസികള്‍ ആരോപിക്കുന്ന എല്ലാ ന്യൂനതകളില്‍നിന്നും വൈകല്യങ്ങളില്‍നിന്നും ബലഹീനതകളില്‍നിന്നും അല്ലാഹു മുക്തനും പരിശുദ്ധനുമാണെന്ന് വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ പലേടത്തും പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുള്ളത് ഇതേ കാരണത്താലത്രെ.

നാമം

തുടക്കത്തിലുള്ള രണ്ട് അക്ഷരങ്ങളാല്‍ ഈ അധ്യായം നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

അവതരണം

അധ്യായത്തിന്റെ അവതരണം നബി(സ)യുടെ മക്കാ ജീവിതത്തിന്റെ മധ്യഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിലോ മക്കാജീവിതം അവസാനിക്കുന്ന ഘട്ടത്തിലോ ആയിരിക്കുമെന്നാണ് പ്രതിപാദന ശൈലി പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സിലാകുന്നത്.

പ്രതിപാദ്യവിഷയം

മുഹമ്മദീയ പ്രവാചകത്വത്തെ നിഷേധിക്കുകയും അക്രമവും പരിഹാസവും മുഖേന എതിര്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന്റെ പരിണാമത്തെക്കുറിച്ച് ഖുറൈശികളെ താക്കീതു ചെയ്യുകയാണ് പ്രഭാഷണ ലക്ഷ്യം. അതില്‍ ഭീഷണിയുടെ സ്വരം പ്രകടമായും മികച്ചുനില്‍ക്കുന്നു. എങ്കിലും അടിക്കടി തെളിവുകള്‍ നിരത്തിവെച്ച് യാഥാര്‍ഥ്യം ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുന്നുമുണ്ട്. മൂന്ന് കാര്യങ്ങള്‍ക്കുള്ള തെളിവുകളാണ് ഈ അധ്യായത്തില്‍ ഉന്നയിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഏകദൈവത്വത്തിന് തെളിവായി പ്രാപഞ്ചിക പ്രതിഭാസങ്ങളും സാമാന്യബുദ്ധിയും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. പാരത്രിക ജീവിതത്തിന് തെളിവായി പ്രാപഞ്ചിക പ്രതിഭാസങ്ങളും സാമാന്യബുദ്ധിയും മനുഷ്യന്റെത്തന്നെ അസ്തിത്വവും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. മുഹമ്മദ് (സ) പ്രബോധനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശങ്ങള്‍ തികച്ചും മനുഷ്യബുദ്ധിക്കിണങ്ങുന്നതാണ്. അവയെ അംഗീകരിക്കുന്നതിലാണ് ജനങ്ങളുടെ നന്മയെന്നത് അനിഷേധ്യമായ യാഥാര്‍ഥ്യമാകുന്നു. സ്വന്തം ദൗത്യനിര്‍വഹണത്തിനായി പ്രവാചകന്‍ എണ്ണമറ്റ ക്ലേശങ്ങള്‍ നിസ്വാര്‍ഥമായി സഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ വസ്തുതകള്‍ മുഹമ്മദ് നബി(സ)യുടെ പ്രവാചകത്വത്തിന്റെ തെളിവുകളായി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ തെളിവുകളുടെ ബലത്തില്‍ അതിശക്തമായി അടിക്കടി ഉന്നയിക്കപ്പെടുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകളും ഭീഷണികളും അധിക്ഷേപങ്ങളും ഉദ്‌ബോധനങ്ങളും ഹൃദയങ്ങളുടെ താഴുകള്‍ തകര്‍ക്കാന്‍ പര്യാപ്തങ്ങളാകുന്നു. സത്യത്തോട് ചെറിയൊരു ചായ്‌വെങ്കിലുമുള്ള മനസ്സുകളെ അവ സ്വാധീനിക്കാതിരിക്കുകയില്ല. യാസീന്‍ ഖുര്‍ആനിന്റെ ഹൃദയം-ഖല്‍ബുല്‍ ഖുര്‍ആന്‍-ആണെന്ന് നബി(സ) പ്രസ്താവിച്ചതായി മഅ്ഖലുബ്‌നു യസാറിN823ല്‍നിന്ന് ഇമാം അഹ്മദ്N1509, അബൂദാവൂദ്N1393, നസാഇN1478, ഇബ്‌നുമാജN1458, ത്വബ്‌റാനിN1476 എന്നിവര്‍ ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്H522. സൂറതുല്‍ ഫാതിഹയെ 'ഖുര്‍ആന്റെ മാതാവ്' എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചതുപോലുള്ള ഒരു പ്രയോഗമാണിത്. ഫാതിഹയില്‍, മുഴുവന്‍ ഖുര്‍ആനികാധ്യാപനങ്ങളുടെയും സാരാംശം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നുവെന്നാണതിനര്‍ഥം. യാസീന്‍ ഖുര്‍ആന്റെ തുടിക്കുന്ന ഹൃദയമെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്, അത് ഖുര്‍ആനിക സന്ദേശത്തെ അതിശക്തിയായി അവതരിപ്പിക്കുക വഴി ബോധമണ്ഡലത്തിന്റെ മരവിപ്പ് അവസാനിപ്പിക്കുകയും ആത്മാവില്‍ ചലനം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടത്രെ. മഅ്ഖലുബ്‌നു യസാറില്‍നിന്നുതന്നെ ഇമാം അഹ്മദ്, അബൂദാവൂദ്, ഇബ്‌നു മാജ എന്നിവര്‍ ഉദ്ധരിച്ച മറ്റൊരു ഹദീസില്‍ إقرؤا سورة يس على موتاكم (നിങ്ങളില്‍ ആസന്നമരണരായവര്‍ക്ക് യാസീന്‍ ഓതിക്കേള്‍പ്പിക്കുവിന്‍) എന്ന് തിരുമേനി അരുളിയതായി കാണാം. മരണവേളയില്‍ ഒരു മുസ്‌ലിമിന്റെ മനസ്സില്‍ ഇസ്‌ലാമിക വിശ്വാസങ്ങളെല്ലാം മങ്ങാതെ നില്‍ക്കുമെന്നതു മാത്രമല്ല, അതുകൊണ്ടുള്ള നേട്ടം. പാരത്രിക ജീവിതത്തിന്റെ പൂര്‍ണചിത്രം അവന്റെ മുമ്പില്‍ പ്രത്യേകമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമെന്നതും തന്മൂലം ഐഹികജീവിതമെന്ന താവളം പിന്നിട്ടുകഴിഞ്ഞശേഷം ഏതെല്ലാം ഘട്ടങ്ങളാണ് തനിക്ക് അഭിമുഖീകരിക്കാനുള്ളതെന്ന് മനസ്സിലാകുമെന്നതും അതിന്റെ ഫലമത്രെ. അറബിഭാഷ വശമില്ലാത്തവര്‍ക്ക് സൂറതു യാസീന്‍ ഓതിക്കേള്‍പ്പിക്കുന്നതോടൊപ്പം അതിന്റെ പരിഭാഷകൂടി കേള്‍പ്പിക്കുന്നതാണ് ഈ ലക്ഷ്യം സാധിക്കാന്‍ കൂടുതല്‍ യുക്തമെന്ന് തോന്നുന്നു. എങ്കില്‍ ഉദ്‌ബോധനമെന്ന ദൗത്യം കൂടുതല്‍ നന്നായി നിറവേറുമല്ലോ.

Facebook Comments